Biblioteka Narodowa używa na swojej stronie plików cookies. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie. [zamknij]

Usługi drukowania przestrzennego w bibliotece akademickiej

Autor: Małgorzata Waleszko,

Kategorie: Źródła informacji, Technologia informacyjna i bibliotekarska, Działalność biblioteki

Tagi: , , , , , ,

Zostaw komentarz

Kreatywne przestrzenie typu makerspace, hackerspace, czy fab lab (por. BABIN 2011/2/74) oraz powiązane z nimi koncepcje są obecnie bardzo popularnym tematem i przedmiotem wielu debat w środowisku północnoamerykańskich bibliotek. Jedną z technologii oferowanych w miejscach tego typu jest druk przestrzenny. Jeszcze 10 lat temu drukarki 3D były bardzo kosztownym rozwiązaniem dostępnym dla nielicznych, komercyjnych ośrodków badawczych, jednak dzięki wysiłkom ruchów open source i DIY, koszty oprogramowania i oraz samodzielnej budowy sprzętu 3D znacząco spadły umożliwiając małym firmom, szkołom, bibliotekom i osobom prywatnym korzystanie z tej technologii. Większość piśmiennictwa poświęconego eksperymentom z drukiem trójwymiarowym w bibliotekarstwie oraz modelom świadczenia takich usług poświęcona jest bibliotekom publicznym, autor postanowił więc zapełnić tę lukę, przedstawiając powody oraz proces implementacji usług przestrzennego drukowania i skanowania w bibliotece akademickiej (por. babin.bn.org.pl/?p=1852) , na przykładzie biblioteki im. E.P. Lovejoya Uniwersytetu Southern Illinois w Edwardsville (SIUE).

Misją bibliotek jest udostępnianie zasobów nie tylko w celach konsumpcji informacji, lecz również tworzenia nowej wiedzy i nowych badań, instytucje te oferują więc powszechnie  narzędzia takie jak komputery, ksera, czy drukarki. Ze względu na coraz szerszą adaptację technologii szybkiego prototypowania i wytwarzania w wielu dyscyplinach (inżynierii, medycynie, sztuce i in.), w których poszukiwać będą zatrudnienia absolwenci SIUE, uznano, że umożliwienie studentom  jej wykorzystywania w bibliotece uczelni zapewni im lepszy start w przyszłość. Po przeanalizowaniu doświadczeń innych placówek akademickich związanych z wdrażaniem usług druku 3D i ewaluacji dostępnych na rynku rozwiązań zdecydowano się na zakup 2 drukarek MakerBotReplicator, skanera 3D NextEngine HD oraz tworzywa do wydruków Makerbot. Nowy serwis, obsługiwany dla oszczędności czasu przez pracowników biblioteki, uruchomiono, po jego prezentacji i reklamie, we wrześniu 2012 r. Zamówienia od użytkowników, wraz z plikami wzorów 3D do wydruku przyjmowane są drogą mailową lub przez czat. Biblioteka pobiera opłaty za zużyty kompozyt w wysokości 1 USD za godzinę drukowania.

W ciągu pierwszego roku od uruchomienia tej usługi, zrealizowano łącznie 117 zamówień od 30 indywidualnych użytkowników. Za główne powody jej dość niskiego wykorzystywania (na SIUE studiuje ok. 14 tys, osób) uznano słabą znajomość programów CAD i technik tworzenia modeli 3D wśród potencjalnych odbiorców, i brak wiedzy na temat darmowych źródeł gotowych do wydruku modeli oraz możliwości zastosowań tej technologii przy realizacji związanych ze studiami projektów. Postanowiono więc aktywniej promować bezpłatne, internetowe repozytoria 3D (Thingverse.com i in.); rozważając również wprowadzenie warsztatów nt. modelowania przestrzennego i udostępnienie w bibliotece odpowiedniego oprogramowania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>